ပန္းသီႀကဳိး (ရေသ့ေတာင္)

လူမ်ိဳးတိုင္းမွာ ကိုယ့္လူမ်ိဳးကို ကိုယ္စားျပဳေရ ရိုးရာအစားအစာတိ ရိွတတ္ကတ္ပါေရ။ အခုတင္ျပဖို႔ ရခိုင္ အစားအစာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေတ ျဂစ္ေခ်လို႔ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားတိေခၚေရ ရခိုင္အစားအစာတစ္မ်ိဳးစြာ ရခိုင္လူမ်ိဳး႐ို႕၏ အစဥ္အလာႀကီးမားေရ အစားအစာတစ္မ်ိဳးေတာ့ေက မဟုတ္ပါ။ ဆိုလိုစြာက ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ သက္ဆိုင္ေရ ပြဲလမ္း သဘင္ပိုင္ေနရာမ်ိဳးတိ၊ အလွဴပြဲပိုင္ေနရာမ်ိဳးတိမွာ ျဂစ္ေခ်ပိုင္ အစားအစာမ်ဳိးကို ဇာရခိုင္ပင္ျဖစ္ျဖစ္ မေကၽြးကတ္ပါ။

ေနာက္ၿပီးေက ထမင္း၀ိုင္းပိုင္ ေနရာမ်ိဳးမွာေလ့ ျဂစ္ေခ်အစားအစာစြာ မပါ၀င္ပါ။ ျဂစ္ေခ်ဆိုစြာ ရခိုင္လူမ်ိဳးတိ ပိုင္စရာအျဖစ္ စားေလ့ရိွေရ အစားအစာတစ္မ်ိဳးရာျဖစ္ပါေရ။ ယင္းေၾကာင့္ေလ့ ရခိုင္အစားအစာတိထဲမွာ ျဂစ္ေခ်စြာ ခမ္းခမ္းနားနားေတာ့ေက မရိွပါ။ ယေကေလ့ ျဂစ္ေခ်ကို ရခိုင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ႏွစ္ၿခိဳက္ ကတ္ပါေရ။ အထူးသျဖင့္ ရခိုင္သူေခ်တိ ႀကိဳက္တတ္ေတ အစားအစာတစ္မ်ိဳးေလ့ ျဖစ္ပါေရ။

ျဂစ္ေခ်ဆိုစြာ အျခားပိုင္စရာတိပိုင္ ေပါင္းစပ္ပစၥည္းတိနဲ႔ လူတိဖန္တီးထားေရ ပိုင္စရာမ်ိဳးေလ့ မဟုတ္ပါ။ ေခ်ာင္းကမ္းစပ္တိမွာ ေနထိုင္က်က္စားတတ္ေရ ရငံ (ဗမာလို ေရငံ) ခရုေခ်တစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါေရ။ ရခ်ိဳ (ဗမာလို ေရခ်ိဳ) ရငံစပ္ေခ်ာင္းကမ္းနား ဒီေရေတာတိကို မီွခိုေနထိုင္ကတ္ပါေရ။ ျဂစ္ေခ်ေကာက္ယူပံုနဲ႔ ပတ္သက္ပနာ ဘူးသီးေတာင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ေညာင္ေခ်ာင္းေက်းရြာက ျဂစ္ေခ်ခရုေကာက္ၿပီး ေရာင္းေရ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက အခုပိုင္ ေျပာျပပါေရ။

“ျဂစ္ေခ်ခရုကို ေကာက္ယူေရခါ ျဖားတက္ခ်ိန္ (ဗမာလို ဒီေရတက္ခ်ိန္) ျဖားက်ခ်ိန္တိမွာ ေကာက္ယူရပါေရ။ ျဖားတက္ခ်ိန္ေကာက္ပံုနဲ႔ ျဖားက်ခ်ိန္ ေကာက္ယူရပံုခ်င္းေတာ့ မတူပါ။ ျဖားတက္ခ်ိန္မွာ ေကာက္ယူဖို႔ဆိုေက ေခ်ာင္းကမ္းစပ္မွာ ေပါက္နီေရ ဒီေရေတာ အပင္ထင္တိကို ျဂစ္ေခ်ခရုတိတက္လာကတ္ပါေရ။ ေအခရုတိက ေခ်ာင္းထဲမွာနီေရဆိုေကေလ့ ေခ်ာင္းရီတက္လာေက အပင္ထက္ကို တက္ၿပီး လာကတ္ပါေရ။ ရီက်ခ်ိန္ဆိုေကေတာ့ အပင္ထင္က ဆင္းၿပီးေက က်ဳပ္ (ဗမာလိုရႊံ႕) ထဲမွာ ေနတတ္ပါေရ။ ယင္းေၾကာင့္ ရီတက္ခ်ိန္ဆိုေက အပင္တိမွာ ကပ္နီေရခရုတိကို အလြယ္တကူ ျမင္ႏိုင္ေရအတြက္ ေကာက္ရပိုလြယ္ကူပါေရ။ ရီက်ခ်ိန္ ဆိုေကေတာ့ ေခ်ာင္းစပ္က က်ဳပ္ထဲမွာ ရွာေကာက္ရပါေရ။ အရနည္းပါတယ္။ ယေကေလ့ ျဂစ္ေခ်ခရုက်ိဳင္ (ဗမာလိုက်င္း)နဲ႔ ေတြ႔ရင္ေတာ့ ထမ္းမပါႏုိင္ေအာင္ ရတတ္ပါေရ။ ယင္းေၾကာင့္ ရီတက္ခ်ိန္ပါ၊ ရီက်ခ်ိန္ပါ ျဂစ္ေခ်ခရု ေကာက္လို႔ရေရလို႔ ဆိုပါေရ။ ပံုမွန္ဆိုရေကေတာ့ တစ္နိကို ျဂစ္ေခ်ခရုေကာက္လို႔ သိုက္ (၁၀) ေလာက္ရႏုိင္ေရလို႔ ဆိုပါေရ။ ေကာက္လို႔ရေရျဂစ္ေခ်တိကို အကၽြန္႐ို႕က အ၀ယ္ဒိုင္မွာ လားသြင္းပါေရ။ ျဂစ္ေခ် တစ္သိုက္ (ႏုိ႔ဆီေလးဗူး) ကို ၅၀၀ က်ပ္ႏႈန္းနဲ႔ ဒိုင္မွာ သြင္းရေရလို႔လည္း ဆိုပါေရ။ ေဒအလုပ္စြာ အကၽြန္႐ို႕ပိုင္ လက္လုပ္လက္စားတိ၊ က်ပမ္းလုပ္ကိုင္ စားေသာက္နီေရရလူတိအတြက္ေတာ့ တစ္နိစာ မီးဖိုေခ်ာင္၏ စရိတ္ကို တစ္ပိုင္းတစ္စ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစေရလို႔လည္း ဆိုပါေရ။

ျဂစ္ေခ်အ၀ယ္ဒိုင္ အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္နီေရ ေညာင္ေခ်ာင္းေက်းရြာက ေဒၚလွသိန္းကေတာ့ “အကၽြန္မ႐ို႕အနီန႔ဲ ျဂစ္ေခ် ခရုတိကို ေအာ္ဒါမွာေရဖက္ကို ပို႔ေပးပါေရ။ ခရုတိဆိုတိကတစ္ခါတစ္ခါ ေသလားစြာမ်ိဳးတိ ရိွတတ္ေရ အတြက္ ယင္းပိုင္အေျခအေနဆိုေကရံႈးစြာမ်ိဳးေလ့ရိွပါေရ။ ခရုတိက ေတာ္ရံုနဲ႔ မသီပါ။ ယေကေလ့တစ္ခါတစ္ခါ အကၽြန္႐ို႕ ဖက္က ထားသိုစြာ နည္းမမွန္စြာေၾကာင့္ ေသလားစြာမ်ိဳးတိေလ့ ရွိပါေရ။ အၿမဲတမ္းလုပ္နီေရ ဆိုေကေလ့ အသက္ရိွေရ ေရာင္းကုန္ျဖစ္လို႔ တေဖ့ေခ်မွားေက အ႐ႈံးေပၚေရ။ ၿပီးေကျဂစ္ေခ်ခရု အသီတိကို ေရာင္းလို႔ကမရပါ။ ေအာ္ဒါမွာေရ လူပါးကို ပို႔ေပးလိုက္ေကေလ့ သူတို႔ပါးကိုေရာက္မွ သီလားစြာမ်ိဳးဆိုေကေလ့ အကၽြန္႐ို႕ပါးကို ျပန္ပို႔ကတ္ေတ။ ယပိုင္ဆိုေက အကၽြန္႐ို႕ရံႈးေရ” လို႔ ဆိုပါေရ။

ျဂစ္ေခ်ခရုတိကို အ၀ယ္ဒိုင္အနီနဲ႔ တစ္သိုက္ (ႏုိ႔ဆီေလးဗူး) ကို ဖဲသာ (၅၀၀) က်ပ္နဲ႔ ၀ယ္ယူၿပီးေကသူ႐ို႕အနီနဲ႔ ျပန္ေရာင္းေရခါ (၈၀၀) နဲ႔ ျပန္ေရာင္းေရလို႔ ဆိုပါေရ။ တစ္သိုက္က (၃၀၀) က်ပ္စီျမတ္ေတအတြက္ ခ်ေခ်ာ မေမာဆိုေက တြက္ၿခီကိုက္ေတလို႕ ေဒၚလွသိန္းက ဆိုပါေရ။

ရခိုင္ျပည္နယ္က ၿမိဳ႕တိမွာ ျဂစ္ေခ်ခရုကို ေလွာ္ၿပီးေကဘူးသီးေတာင္၊ ရေသ့ေတာင္၊ ေျမာက္ဦး၊ မင္းျပား၊ ေက်ာက္ေတာ္စေရၿမိဳ႕နယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမာရွိေရဘုတ္ဆိပ္တိမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတြ႕ရပါေရ။ ရခိုင္လူမ်ိဳးတိက ျဂစ္ေခ်လို႕ေခၚေရခရုတိကို ခရီးလားရင္း အပ်င္းေျပစားၾကစြာမ်ိဳး ျဖစ္ပါေရ။

ၾကက္သြန္ျဖဴနံ႔ သသင္း ခ်င္းစိမ္းနံ႔ မမီႊးေခ်နဲ႔ျဂစ္ေခ်ခရုေလွာ္ကို ဘုတ္ထက္တိမွာစားနီကတ္ေတ ျမင္ကြင္းစြာ စားေလ့စားထမရိွေရလူတိအတြက္ေတာ့ေကနည္းနည္းေခ်ေလာက္ကသိကေအာင့္ ျဖစ္ဖို႔လို႔ ထင္ပါေရ။ ျဂစ္ေခ်ခရုစြာ ငယ္ေရအတြက္ အျခားခရုတိပိုင္စုပ္လို႔ မရေရအတြက္သြားၾကားထိုးတံပိုင္စူးေခ်တိနဲ႔ ခရုအသားကို ေကာ္ထုတ္ၿပီးေကစားရစြာျဖစ္ပါေရ။

ခရုအနီဖီးလို႔ေခၚေရ အျပားေခ်ကိုေလ့ ပစထဲကိုေရာက္ခါမွ ျပန္ထုတ္ရပါသိေရ။ ခရုကိုလက္နဲ႔ကိုင္ၿပီး အသား ထုတ္ယူရစြာေၾကာင္းလက္မွာခရုညိွနံ႔က ၾကက္သြန္ျဖဴနံ႔တိနဲ႔ေရာၿပီးေကအနံ႔ေခ်က မႊီးနီပါေရ။

ျဂစ္ေခ်ခရုတိကို အသင့္စားနိုင္ေရအဆင့္ကိုေရာက္ဖို႔ အတြက္ ေလွာ္ရပံုအဆင့္ဆင့္ကို ရေသ့ေတာင္ၿမိဳ႕ သေဘၤာဆိပ္မွာ ျဂစ္ေခ်ေလွာ္ေရာင္းနီေရမဇာနည္၀င္းက အခုပိုင္ရွင္းျပပါေရ။

“ျဂစ္ေခ်ခရတိကို ေလွာ္ဖို႔အတြက္ ဒန္အိုးအႀကီးမသန္ တစ္လံုးမွာ ျဂစ္ေခ်ကို ထည့္ၿပီးေက တစ္ညဥ့္ေလာက္ ရီစိမ္ထားရ သိပါေရ။ ရီစိမ္စြာက ခရုမွာပါေရ က်ဳပ္တိထြက္လားေအာင္လုပ္စြာပါ။ တစ္ညဥ့္ေလာက္ ရီစိမ္ထားေကခရုအထဲမွာပါေရ က်ဴပ္တိထြက္လားပါေရ။ ရီစိမ္ေရနရာမွာ အိုးကို အဖံုးဖုံးထားရပါေရ။ ခရုတိတြားတက္ လာတတ္လို႔ပါေလ။ အဖံုးမဖုံးဘဲ ထားေကမနက္လင္းေကဒန္အိုးထဲက ခရုတိထြက္လားစြာမ်ိဳး မျဖစ္ရေအာင္ပါ။ ရီတစ္ညဥ့္စိမ္ထားေရခရုတိကိုေလွာ္ဖို႔အတြက္ ရီနဲ႔ ခုနစ္ထပ္ရွစ္ထပ္ေလာက္ ေဆးရပါေရ။ ေအပိုင္ရာမဆီးဆိုေကညိွနံ႔ျပင္းေရအတြက္ အဆင္မေျပပါဘူး။ ေရစင္ေအာင္ဆီးၿပီးေကေတာ့ခါျဂစ္ေခ်ခရုကို ေလွာ္လို႔ရပါယာ။ ေလွာ္ေရဆိုေကေလ့သင့္ျဂစ္ေခ်ကိုျပဳတ္တဲ့ သေဘာမ်ိဳးပါ။ ျပဳတ္တယ္ဆိုေကေလ့ ရီထည့္ၿပီးေကမျပဳတ္ရပါ။ ရီေဆးရီစိမ္ထားေရျဂစ္ေခ်ခရုတိအထဲမွာ ေရ၀င္ၿပီးသားျဖစ္ေတအတြက္ ေရထည့္ၿပီးေကမျပဳတ္စြာပါ။ အိုးထဲကိုထည့္ၿပီးေကမီးအပူပီးလို႔ ခရုတိမီး အပူေၾကာင့္ ေသလားေရအခ်ိန္မွာ ခ႐ုအနဘီဟလာၿပီးေကခရုထဲက ေရထြက္လာပါေရ။ တကယ္လို႔စျပဳတ္ကေတအခ်ိန္က ရီထည့္ၿပီးေက ျပဳတ္ဖို႔ဆိုေကခရုထဲက ထြက္လာဖို႔ရီတိေၾကာင့္ အရည္တိမ်လားတတ္ပါေရ။ ယင္းတြက္နဲ႔ရီမထည့္ရတစြာပါ။ ခရုထဲက ထြက္လာေရအရည္ဆူေကၾကက္သြန္ျဖဴနဲ႕ ခ်င္းစိမ္းေထာင္းထားစြာကို ထည့္ပါတယ္။ ၿပီးရင္ ဆားသင့္ေတာ္ရံုထည့္ရပါေရ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း အခ်ိဳမႈန္႔ပါ ထည့္စြာမ်ိဳးေလ့ရိွပါေရ။ အကၽြန္က အခ်ိဳမႈန္႔ေတာ့ မသံုးျဖစ္ပါ။ ခရုမွာကိုက အခ်ိဳဓာတ္ပါၿပီးသားဆိုေရတြက္အခ်ိဳမႈန္႔ မထည့္ေလ့အရသာရိွၿပီးသားပါ။ ယင္းနန္႔မသံုးစြာပါ။ ၿပီးေကအိုးထဲမွာ အရည္ခမ္းေအာင္ ေလွာ္ရပါေရ။ အရည္ခမ္းယာဆိုရင္ကအသင့္စားလို႔ ရပါယာခ်င့္” လုိ႔ မဇာနည္၀င္းက ရွင္းျပပါတယ္။

ျဂစ္ေခ်ေလွာ္ကို မဇာနည္ဝင္း႐ို႕အနီနဲ႔ ျပန္ေရာင္းေရခါ ဆံျခင္ဗူးတဗူးကို (ဗမာလိုႏုိ႔ဆီတစ္ဗူး) ၅၀၀ က်ပ္နဲ႔ ေရာင္းကတ္ပါေရ။

တစ္သိုက္ဆိုေက ဖဲသာ၂၀၀၀ ေလာက္ရပါေရ။ ၀ယ္ဈီးက (၈၀၀) နဲ႔ ဆိုေကတြက္ၿခီကိုက္ေတလို႔ ေျပာလို႔ ရပါေရလို႔ေလ့ ဆိုပါေရ။ ေရာင္းခ်ရေရအေျခအေနကေတာ႔ ပံုမွန္မရိွပါ။ ဘုရားပြဲပိုင္ ပြဲလမ္း သဘင္တိရိွေက တစ္ရက္ကို ဆယ္ေတာင္း (တစ္ေတာင္းတြင္ ေျခာက္ျပည္) ဆယ့္ငါးေတာင္းေလာက္ ေရာင္းစြံေရလို႔လည္း မဇာနည္၀င္းက ဆိုပါတယ္။

ရခိုင္လူမ်ုိဳးတိစြာ ပင္လယ္ကမ္းရိုးတမ္း တစ္ေလွ်ာက္ ေနထိုင္ကတ္ေတ လူတိျဖစ္ကတ္ေတပိုင္ ပင္လယ္ အစားအစာတိကို ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိး စားသံုးၾကတ္သူတိျဖစ္ပါေရ။ ေဒပိုင္စားသံုးကတ္ေတခါမွာ ေနရာေဒသအလိုက္ ကြဲျပားမႈတိေတာ့ ရိွပါေရ။ အခုပိုင္စားသံုးမႈတိေနာက္ကြယ္မွာ ဆက္စပ္တည္ရိွနီေရ လူမႈဘ၀ေတြကေလ့ ေနရာေဒသအလိုက္ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားမႈတိစြာေလ့ ေဒသအလိုက္ကြဲျပား နီကတ္စြာ တစ္မ်ိဳးေလ့ခ်စ္စရာ ေကာင္းနီဖို႔လို႔ ထင္ပါေရ။

 763 total views,  3 views today